Biography

 


TEAM ML:Profiel Maarten Lafeber - 2014


Manager: Michiel Floris.
Coach: Ruud Bos

Putting: Rob Mouwen

Fysiek: Bas van der Steur  & Mitchel Sadowsky

Mentaal: Torsten Hansson
 

 

Maarten Lafeber

 

Geboren: 11 december 1974
Geboorteplaats: Eindhoven
Woonplaats: Orlando
Golft sinds: 1990
Prof sinds: 1997
Lengte: 1,91 meter
Gewicht: 87 kilo
Hobbies: Alle sporten, films kijken en met mijn zonen Guus, Louis & Tony spelen.

 

Het begin,

 

Vijftien was Maarten Lafeber, toen hij in de winter van 1990 door zijn vader Erik mee werd genomen naar Golfclub Welschap. Dat was even wennen na een 'carrière' in de tenniswereld. Vanaf zijn zesde had Maarten Lafeber op het gravel gestaan en hij zat in '90 samen met bijvoorbeeld Sjeng Schalken en John van Lottum in de C-selectie van de KNLTB. Maar dat ene lesje op Welschap veranderde Lafebers leven. Een paar weken later zei hij tennis als sport vaarwel. En daarna ging het snel: binnen een jaar had hij handicap 8.

 

Amateur


In 1992 speelde Lafeber zijn eerste nationale wedstrijd. Een jaar later maakte hij in Tsjechië zijn debuut in Oranje. In 1995 won Lafeber het NK Strokeplay, een titel die hij twee jaar later nog eens zou behalen. Tijdens het Sun Micorsystems Dutch Open 1996 vestigde Maarten Lafeber voor het eerst zijn naam. Hij stond na een 65 op de derde dag bij de eerste tien. Zo laag had een Nederlandse amateur in het Dutch Open nog nooit gescoord. Een paar weken later eindigde de toen 21-jarige na een play-off als tweede in het individueel EK in Zweden. Het seizoen 1997 was in tal van opzichten memorabel. Met het Nederlands team werd hij vijfde tijdens het Europees Landenteam Kampioenschap in Dublin. Een paar maanden eerder had Lafeber Sergio Garcia in de finale van het Internationaal Spaans Amateur Kampioen verslagen. Zijn laatste succes was een zege in het Internationaal Zwitsers Amateur Kampioenschap - met birdies op de laatste drie holes.

 

Een bijzonder plan


De weg naar de top is lang - en duur. Om de eerste jaren van Maarten Lafebers carrière te financieren, werd niet gekozen voor een of meer hoofsponsors, maar voor een revolutionair plan met de uitgifte van 7500 preferente aandelen van 100 oude guldens per stuk. Bedenker van het plan was Lafebers voormalige captain bij Oranje, Michiel Floris. Samen met Theodoor Gilissen Bankiers, het voormalige Arthur Andersen (nu Deloitte & Touch) en Nauta Dutilh werd de emissie voorbereid en op 12 december 1997 in GOLFjournaal geïntroduceerd. De belangstelling was gigantisch en binnen veertien dagen waren alle aandelen verkocht. Future Golf BV, de officiële naam van het 'bedrijf' kon met een basisbedrag van 750 duizend gulden, ruim 340 duizend euro, aan de slag.

 

Qualifying School 1997


Via twee pre-kwalificaties plaatste Maarten Laber zich voor de Qualifying School voor de Europese Tour, die op het Zuid-Spaanse San Roque en Guadalmina werd gehouden. In een memorabele, regenachtige week werd Lafeber gedeeld vijftiende en was de tourkaart voor 1998 een feit. Ook Robert-Jan Derksen en Chris van der Velde behaalden die week startbewijs voor de Europese Tour.

1998 - alle begin is moeilijk


Lafeber werd in zijn allereerste toernooi gediskwalificeerd na een foutieve drop bij een waterhindernis. Die gebeurtenis in de Johnnie Walker Classic in Thailand zette een beetje de toon van het eerste seizoen op de Tour. In dertien toernooien haalde hij maar drie keer de cut en met 7.469 euro aan prijzengeld werd Lafeber 194ste op de Order of Merit. De Tourkaart was niet langer geldig.

 

1999 - de weg terug


Dankzij een invitatie van de Europese Tour mocht Maarten Lafeber meedoen aan het Kenya Open, de eerste wedstrijd van de Challenge Tour. De Eindhovenaar kwam, zag en overwon - met een score van 256 slagen, negentien onder par. Die zege was in feite allesbeslissend voor misschien wel de rest van Lafebers carrière. Hij kreeg meteen een startbewijs voor de rest van de Challenge Tour. Met nog vier top-10 plaatsen werd Lafeber zevende op de Order of Merit en was promotie naar de Europese Tour 2000 een feit. Tussen de wedstrijden van de Challenge Tour door, speelde Maarten Lafeber ook het TNT Dutch Open. Het werd met een vijfde plaats - het beste resultaat van een Nederlander in bijna twintig jaar - een geweldig toernooi op Hilversum.

2000 - een vaste plaats


Met ruim 185 duizend euro aan prijzengeld en een 85ste plaats op de Order of Merit behield Lafeber vrij eenvoudig zijn tourkaart. Hij speelde dertig wedstrijden, haalde negentien cuts en een zesde plaats in het Volvo Scandinavisch Masters was zijn beste resultaat. Lafeber speelde in Zweden de vierde ronde in de laatste flight, samen met de latere winnaar Lee Westwood. Met de cheque ter waarde van bijna 45 duizend euro stelde Lafeber zijn speelrechten voor 2001 in augustus al veilig. Bijzonder was ook zijn kwalificatie voor het Brits Open op de Old Course van St Andrews. In zijn eerste Major miste Lafeber op één slag de cut.


2001 - stilstand?


In 32 wedstrijden haalde Maarten Lafeber vijftien keer de cut en zijn gemiddelde score ging van 72,24 in 2000 naar 72,08. Hij behaalde opeenvolgende top-10 plaatsen in Zuid-Oost Azië (zevende in Maleisië en derde in Singapore) maar er waren - midden in het seizoen - ook acht gemiste cuts. Op de Order of Merit zakte Lafeber naar de 103de plaats. Hij verdiende 183.435 euro. Tijdens de terugreis uit Japan - na de World Cup voor landenteams samen met Robert-Jan Derksen - wist Lafeber dat zijn huidige aanpak hem niet verder zou brengen dan de status van 'zeer gemiddelde professional'. Het roer moest om en ging ook om. Samen met de nieuwe coach Gregor Jamieson legde hij in Florida de basis voor een nieuwe start.

2002 - de sprong voorwaarts


Een winst van 54 plaatsen op de Order of Merit - van 103 naar 49 - en negentien cuts in 29 wedstrijden leverden Maarten Lafeber 465.944 euro aan prijzengeld op. De vetste cheque kwam met een knappe elfde plaats in het Volvo PGA Championship en zijn beste resultaat was een tweede plek in het Madeira Island Open, een toernooi dat hij eigenlijk had moeten winnen. Voor het eerst mocht Maarten Lafeber aan het afsluitende Volvo Masters meedoen en daarin behaalde hij een zeer eervolle dertiende plaats.


2003 - de doorbraak


Hoe je het ook wendt of keert, Lafebers seizoen 2003 was het beste dat een Nederlandse golfer ooit had. Nadat het seizoen met een derde plaats in het BMW Asian Open en een vierde plaats in Singapore goed was begonnen, viel Lafeber in het voorjaar behoorlijk terug. Tijdens het Smurfit European Open in Ierland besloten Lafeber en mental coach Jos Vanstiphout intensief te gaan samenwerken en het resultaat was dat hij in 2003 geen enkele cut meer miste! Hoogtepunt was natuurlijk de overwinning in oktober in het bijna terziele gegane Dutch Open op Hilversum. Gadegeslagen door duizenden landgenoten werd het op 12 oktober een triomftocht. Met een score van 267 slagen werd hij de eerste Nederlandse winnaar van het Dutch Open in 56 jaar. Een week eerder was Maarten Lafeber overigens knap vierde geworden -

- in het met veel geld gedoteerde Dunhill Links Championship. Met een 29ste plaats op de Order of Merit verdiende Lafeber bijna 727 duizend euro aan prijzengeld en klopte hij aan de deur van de top-100 van de wereldranglijst.

 

2004 - Aandeelhouders beloond


De boog kan niet altijd gespannen staan. Met name blessures waren de oorzaak van een lichte terugval. Geen zeges of top-3 plaatsen op de Order of Merit, maar gelukkig nog wel top-10 plaatsen in zowel het Dunhill Championship in Johannesburg en het Smurfit European Open in Dublin. Ander hoogtepunt was de kwalificatie voor het Brits Open op Royal Troon. Helaas miste Lafeber in dat Major wel de cut. Ondanks de problemen met zijn gezondheid slaagde Maarten Lafeber er wel in om zijn plaats bij de beste 75 van Europa voor het derde achtereenvolgende seizoen te behouden. Het was ook voor Lafeber voldoende om zijn aandeelhouders met een forse rente terug te betalen. Elk aandeel van honderd oude gulden bleek 185 gulden waard te zijn. Een rendement - sinds eind '97 - van 85 procent! Een andere memorabele prestatie was de vijfde plaats die Maarten Lafeber samen met Robert-Jan Derksen tijdens de World Cup voor landenteams behaalde. Het duo kwam op Real Sevilla tot een totaal van liefst 23 onder par. Niet eerder was Nederland in dit toernooi - dat in 1953 voor het eerst werd gespeeld - zo hoog geëindigd.

2005 - Beter dan ooit


Na een minder seizoen kwam Maarten Lafeber - met F. van Lanschot Bankiers als nieuwe hoofdsponsor - sterk terug. Vier top-10 plaatsen - met zilver in zowel het Singapore Masters als het Schots Open - en bijna geen gemiste cuts leverden de Nederlandse nummer een de 25ste plaats op de Europese Order of Merit op. Nog nooit eerder eindigde een Nederlander zo hoog op de jaarranglijst van dit circuit. Ook de ruim 820 duizend euro die Lafeber verdiende was een persoonlijk én nationaal record. Voor het eerst ook kwalificeerde Lafeber zich voor twee Majors: het Brits Open en het USPGA Championship. Op St Andrews baarde de Nederlander opzien door in de derde ronde naar een plaats bij de beste tien te stijgen. Helaas zakte hij door een mindere slotdag naar de 41ste plaats - nog altijd de beste prestatie van een landgenoot in jaren. Omdat Lafeber na zijn tweede plaats in het Schots Open naar de top-100 van de wereldranglijst was gestegen, kreeg hij een invitatie voor het USPGA Championship, iets dat een Nederlander nog nooit was overkomen.

 

2006 - Moeilijke jaren maar wel met hoogtepunten

 

Goede start voor Maarten van het nieuwe seizoen met een 14e plaats in het Hong Kong open en een 9e plaats in de Qatar Masters. Daarna kwam een voorjaar met veel gemiste cuts en dus een matige start.
Vanaf Mei begon Maarten weer beter te spelen met een 5e plaats in de Irish Open en een 14e plaats in het BMW Open op Wenthworth.
Een paar weken later kwam er toch een hoogtepunt door de qualificatie van het US-Open op Walton Heath te winnen. Hierdoor mocht Maarten meespelen op Winged Foot voor zijn 2e US-Open.
De rest van het seizoen liep niet meer zoals verwacht. Wat resulteerde in een 70e plaats op de order of merit. Dit was een teleurstellend resultaat omdat Maarten het jaar daarvoor op de 25ste plek eindigde op de order of merit.
Daarna probeerde maarten zich in de winter te qualificeren voor de US-tour. Dit verliep best goed, met een overwinning in de eerste stage, een 3e plek in de 2e stage, maar miste helaas zijn tourkaart op 3 slagen tijdens de finals in Palm Springs.

 

2007 - Moeilijke jaren maar wel met hoogtepunten



Wederom een goede start van het seizoen met een 10e plaats tijdens de Dubai Desert Classic. Daarna verliep het seizoen heel moeizaam. Met veel gemiste cuts, swing problemen en een knie blessure die begon op te spelen.
Toch verzekerder Maarten midden in het seizoen zijn tourkaart voor 2008 door een 4e plaats tijdens de BMW Open in Munchen. Dit resulteerde ook in de keus om vanaf half oktober niet meer te spelen en de geboorte af te wachten van maarten en kim's eerste kindje.

27 oktober was het dan zover, Maarten en Kim werden ouders van Guus Lafeber. Het was absoluut het hoogtepunt tot nu toe in Maarten zijn leven en de familie Lafeber vetrok na een maand met Guus naar Orlando om zich voor te bereiden op het nieuwe seizoen. Mede door het eerder stoppen met spelen van het seizoen 2007 eindigde Maarten op een teleurstellende 92e plaats op de order of merit.
Aan het einde van dit seizoen tekende maarten een contract met ATP, the advanced travel partner. Die Maarten helpen bij het boeken van zijn reizen.

 

2008 - Contract verlenging met van Lanschot Bankiers

 

Dit was een jaar met veel behaalde cuts en een constant spel. Er waren helaas weinig uitschieters en dus resulteerde dat in 2 top-10 plaatsen tijdens de Indian Masters en de Irish-Open. Met het behaalde resultaat in de Irish Open verzekerde maarten zijn tourkaart al vroeg in het seizoen voor 2009!
Tijdens het seizoen kreeg Maarten steeds meer last van zijn knie blessure en was meer te vinden in de fysio truck dan op de driving range. Dit resulteerde in speculatie over een eventuele knie operatie aan het einde van het siezoen. Uiteindelijk werd besloten doormiddel van rust en kracht training de blessure te verhelpen.

Desondanks speelde maarten een solide seizoen en miste hij net de plaatsing voor het eindtoernooi, de Volvo Masters op Valderrama. Maarten eindigde 66ste op de order of merit wat een verbetering was van de afgelopen twee jaar.
Aan het einde van het seizoen waren er wel twee hoogte punten: de verlenging van het sponsor contract met van Lanschot Bankiers voor 5 jaar en een nieuw 5 jarig contract met Gant als kledingsponsor. Het was voor Maarten een enorme boost dat van Lanschot bankiers vertouwen toonde ondanks de twee slechtere jaren en dat Gant zich wilde verbinden aan Maarten als kledingsponsor!

 

2009 - Frustrerend golfjaar maar wel met hoogtepunt.

 

Maarten begint dit nieuwe seizoen aan zijn 11e jaar op de europese tour. Hij is de enige nederlander die al zo lang op tour speelt.
Wederom had Maarten een solide start van het seizoen met een een 5e plaats tijdens de Qatar Masters. De Qatar Masters was dit jaar het sterkst bezette toernooi op de europese tour die de tour ooit heeft gekend.
Daarna speelde maarten solide door met veel behaalde cuts. Maarten had een grote kans om het Estoril open in Portugal te winnen, maar eindigde uiteindelijk op een teleurstellende 12e plaats. Des al niet te min was het goed om weer te voelen hoe was om voor de overwinning mee te spelen!

Hierna volgde een periode van inconstant spel met gemiste en behaalde cuts.Het was voor Maarten een enorme teleurstelling dat hij tijdens de 4 grootste toernooien van het jaar de cut op 1 of 2 slagen net miste.Rond augustus is Maarten gaan werken met coach Chris van de Velde, en mental coach Rico Schuiers.

Met Chris is vooral aan het korte spel gewerkt en met Rico aan het mentale vlak. Dit resulteerde in een beter spel ook al toonde de behaalde resultaten dit niet altijd. Maar uiteindelijk kwam het er toch uit met de 5e plaats tijdens de Castello Masters en het behoud van maarten zijn tourkaart voor 2010!
Ook op persoonlijk vlak was er weer een hoogtepunt voor Maarten doordat hij in het huwelijk trad met Kim van Tienhoven op 27 september 2009 en zij hun tweede kindje verwachten begin maart 2010.
Maarten eindigde 96e op de order of merit en gaat zich deze winter weer hard voorbereiden met zijn team op Lake Nona in Orlando.